.

Fizykoterapia – co to jest?

Fizjoterapia ma wiele dziedzin. Jedne są wynalazkiem ostanich lat, inne – istnieją od wieków, ewoluując wraz z cywilizacją ludzką. Do takich metod terapii posiadających długą tradycję należy fizykoterapia. Polega ona na wykorzystywaniu bodźców fizykalnych w leczeniu. Dawniej fizykoterapia opierała sięna stosowaniu promieni słonecznych, wód mineralnych czy naturalnych źródeł prądu. Współcześnie – wraz z rozwojem techniki i medycyny stosuje się: prąd elektryczny, światło, pole magnetyczne, lasery, jonoforezę, ultradźwięki, ciepło, zimno i inne bodźce.
Sposób działania fizykoterapii jest zależny zarówno od rodzaju, jak i stopnia natężenia bodźca a także czasu jego działania. Warto pamiętać, że wiele zależy od samego organizmu i jego sposobu reakcji na bodźce. Zamierzony efekt leczniczy może być osiągnięty tylko przy odpowiednim doborze rodzaju oraz siły bodźca. Niektóre z zabiegów mogą pobudzać naturalne możliwości organizmu do walki z chorobą (poprzez biostymulację), inne – działają przeciwbólowo, przeciwzapalnie.
Fizykoterapia może być stosowana jako leczenie uzupełniające, bądź jako samodzielna metoda lecznicza (w tym drugim wypadku zalecana jest jednak szczególna ostrożność). Stanowi ona również dobry sposób na przygotowanie organizmu do innych metod fizjoterapii, poprzez rozgrzanie tkanek przed masażem czy krioterapię poprzedzającą kinezyterapię.
Wybierając się na fizykoterapię warto udać się do gabinetu cieszącego się dobrą opinią. Zabiegi powinny być wykonywane przez profesjonalistów – to bardzo ważne, zwłaszcza, że urządzenia do fizykoterapii nieumiejętnie obsługiwane mogą zrobić krzywdę. Niektóre bodźce fizykalne nie drażnią receptorów czuciowych na naszej skórze (np. przy terapii polem magnetycznym). Inne – mogą powodować lekkie mrowienie czy szczypanie (przy leczeniu prądem elektrycznym podrażniającym zakończenia nerwów czuciowych). Zabiegi z zakresu elektroterapii mogą spowodować zaczerwienienia na skórze (które znikają jednak w przeciągu kilkudziesięciu minut). Fizykoterapia jest zalecana jako forma rehabilitacji również osobom niepełnosprawnym, sportowcom po kontuzjach czy osobom starszym ze schorzeniami układu ruchu.